Saturday, August 31, 2013

kisah lama jangan dibuang.



jejak kasih.


entah kenapa, sejak dua menjak ni, aku rasa rindu. rindu yang amat sangat.



SK ST. Theresa. 


aku pernah jadi warga sekolah ni. aku pernah jejak kaki kat sini. aku pernah belajar dalam kelas kelas dalam sekolah ni. aku pernah jadi pelajar sekolah ni.


tapi tu semua, empat belas tahun yg dulu. 

darjah satu, aku didaftarkan kat sekolah ni. 1 Cekal. aku ingat lagi. abah daftarkan aku kat sini. darjah satu sampai darjah empat. aku  kutip ilmu kat sini.

masuk darjah empat, aku ditukarkan sekolah. masa tu, ada sebuah sekolah baru buka dekat dengan kawasan rumah. abah mohon, and aku terpilih. actually ramai lagi. ramai kengkawan yg stay area sekolah tu yg pindah. aku and Iffah tak terkecuali.

darjah empat, tahun last aku di SK ST. Theresa. 

budak budak. apa lah yang tahu sangat pasal telefon. alamat rumah? apatah lagi la. 

lepas ja keluar dari sekolah tu, aku lost contact terus dengan kengkawan yg still ada kat sekolah tu. kecik lagi, mana tahu cara cara nak contact balik. 

sekarang, aku and Iffah mula mencari. dan takdir mungkin, ter'contact' balik dengan one of my old friend, and dari situ, memang cari sungguh sungguh yang lain.


rindu.



maybe ada yang dah tak kenal kami. empat belas tahun, siapa nak ingat kan? and mungkin juga ada yang masih ingat. alhamdulillah kalau ada. 


walau siapa and di mana pon semua berada, aku doakan yang baik baik saja buat kalian. harapnya, kalian masih lagi ingat seorang pengawas kecil, yang pernah bersahabat dengan kalian, seorang Nurul Hasniza.


aku teringat, dan aku rindu.





Sunday, August 4, 2013

sebenarnya...









rindu nak menaip...






rindu nak mengarang...






rindu nak meluahkan...








aku yang sekarang bukan lagi aku yang dulu....







sekian.






Friday, May 24, 2013

hala tuju

tiga tahun berlalu. sem enam pun dah berakhir. arah tuju lepas ni? wallahualam.
sambung belajar? mungkin. 
kerja? why not.
sebenarnya aku keliru dengan jalan selepas ni. sambung belajar, well, mesti la nak. belajar tempat baru, suasana baru, kawan baru, ilmu baru. macam masa mula mula masuk poli masa semester satu dulu dulu tu. i miss that moment. fresh.
tapi, aku tak apply pon. aku tengok ja orang lain apply. aku dengar ja orang lain cerita course pilihan depa. aku sokong ja mana yang sesuai. aku cuma senyum melayan karenah depa. aku? tak tahu.

honestly, aku pun teringin. teringin nak pening pening apply upu macam depa, teringin nak excited kena panggil interview macam depa. teringin nak berdebar tunggu result macam depa. sumpah teringin.

tapi, ada benda lain yang aku lebih teringin. orang tua aku hidup senang dan bahagia. adik aku berjaya dan gembira. aku teringin sangat sangat nak tengok tu.

aku tak kata hidup mereka tak bahagia, tak gembira. aku tak cakap pun hidup depa tak senang tak berjaya. tapi aku mahukan lebih dari tu. mungkin sampai sudah masanya untuk aku pulak yang berbakti.

mungkin, bukan rezeki aku untuk ke mana mana sekarang ni. insyaAllah, sampai masanya, aku akan pergi jugak, kalau tu rezeki aku. tapi buat masa sekarang, biar aku macam ni. i want my life this way.

Ya Allah, Kau mudahkanlah perjalanan hidupku dan keluargaku, Kau murahkanlah rezekiku dan keluargaku, Kau bahagiakanlah kehidupanku keluargaku. hanya Engkau yang mampu. aku mohon padaMu Ya Allah.


semoga, apa yang aku pilih ni, tepat dan tiada yang tersinggung.